Dëgjoje zërin e rinisë. Dëgjoje zërin e ndryshimit. Dëgjoje zërin e Shqipërisë!
Shkruan: Ylber Pilku, New York
Ka momente në historinë e një vendi kur pushteti duhet të ndalet, të dëgjojë dhe të kuptojë se asnjë mandat nuk është më i rëndësishëm se vullneti i qytetarëve. Ka momente kur heshtja e qeverisë bëhet më e zhurmshme se britmat e rrugës dhe kur zemërimi i rinisë shndërrohet në një mesazh që nuk mund të shpërfillet më.
Shqipëria po përballet me një moment të tillë.
Edi Rama, dëgjoje zërin e rinisë!
Të rinjtë nuk dalin në rrugë sepse nuk kanë çfarë të bëjnë. Ata dalin sepse duan një të ardhme që nuk i detyron të largohen nga vendi i tyre. Dalin sepse duan drejtësi, mundësi të barabarta, arsim cilësor dhe një shtet ku puna e ndershme vlen më shumë se lidhjet me pushtetin.
Rinia nuk kërkon favore. Kërkon të drejta. Nuk kërkon privilegje. Kërkon mundësi. Nuk kërkon t’i shërbejë një partie, por të ketë një shtet që u shërben të gjithë qytetarëve.
Kur të rinjtë ngrenë zërin, një qeveri që pretendon se përfaqëson popullin duhet t’i dëgjojë. Kur ata kërkojnë llogaridhënie, përgjigjja nuk mund të jetë arroganca. Kur ata kërkojnë ndryshim, përgjigjja nuk mund të jetë sikur asgjë nuk ka ndodhur.
Dëgjoje zërin e ndryshimit!
Pushteti nuk është pronë private e askujt. Asnjë kryeministër nuk mund ta ngatërrojë shtetin me veten, mandatin me një të drejtë të pakufizuar dhe fitoren zgjedhore me lejen për të mos dhënë llogari.
Demokracia nuk matet vetëm ditën kur hidhet vota në kuti. Ajo matet çdo ditë: në mënyrën se si trajtohen qytetarët, në respektimin e institucioneve, në transparencën e qeverisjes dhe në gatishmërinë për t’u përgjigjur para publikut.
Një qeveri mund të ketë mbështetjen e një pjese të madhe të elektoratit dhe përsëri të përballet me protesta të forta. Kjo është pjesë e demokracisë. Protesta nuk e zëvendëson votën, por as vota nuk ia heq qytetarit të drejtën për të protestuar.
Prandaj, kur pakënaqësia shoqërore bëhet një thirrje e vazhdueshme për përgjegjësi, dorëheqja duhet të jetë një mundësi reale në tryezën e politikës, jo një fjalë që pushteti e konsideron të ndaluar.
Edi Rama duhet ta kuptojë se drejtimi i një vendi nuk është vetëm çështje pushteti, por edhe përgjegjësie morale e politike. Nëse besimi i qytetarëve është dëmtuar rëndë dhe qeveria nuk arrin ta rikthejë atë, largimi nga detyra mund të jetë një akt përgjegjësie ndaj vendit.
Edi Rama, dëgjoje zërin e Shqipërisë!
Shqipëria nuk është pronë e një kryeministri, e një partie apo e një grupi njerëzish që kanë rrethuar pushtetin. Shqipëria u përket qytetarëve të saj, atyre që punojnë, që paguajnë taksa, që rrisin fëmijët dhe që çdo ditë përpiqen të ndërtojnë një jetë më të mirë.
U përket edhe atyre që janë larguar, sepse nuk kanë parë mundësi të mjaftueshme në vendlindje. U përket studentëve që duan të ndërtojnë të ardhmen këtu, punëtorëve që kërkojnë paga dinjitoze, familjeve që kërkojnë siguri ekonomike dhe qytetarëve që duan të besojnë se drejtësia nuk ka dy standarde.
Asnjë pushtet nuk duhet ta nënvlerësojë këtë zë. Sepse kur qytetarët humbin besimin se institucionet i dëgjojnë, hendeku ndërmjet qeverisë dhe shoqërisë bëhet gjithnjë e më i madh.
Dhe ky hendek nuk mbyllet me fjalime, me slogane apo me akuza ndaj kundërshtarëve. Ai mbyllet me përgjegjësi, transparencë dhe veprime konkrete.
Mos e prit fatin e Çausheskut!
Historia ka treguar se udhëheqësit që e humbin kontaktin me realitetin shoqëror mund të përballen me funde dramatike politike. Rasti i Nicolae Çausheskut në Rumani, në dhjetor të vitit 1989, mbetet një prej shembujve më të njohur të rënies së një regjimi autoritar përballë revoltës popullore.
Por mësimi i kësaj historie nuk duhet të jetë thirrja për përplasje apo dhunë. Përkundrazi, mësimi është se pushteti duhet të kuptojë kufijtë e tij përpara se kriza të dalë jashtë kontrollit. Duhet të dëgjojë qytetarët përpara se mosbesimi të bëhet i pakthyeshëm. Duhet të pranojë përgjegjësinë përpara se institucionet të humbin besueshmërinë.
Shqipëria e sotme duhet t’i zgjidhë krizat e saj përmes demokracisë, votës së lirë, protestës paqësore dhe institucioneve të pavarura. Asnjë shoqëri nuk ka nevojë për përsëritjen e tragjedive historike për të dëshmuar se pushteti duhet të jetë i përgjegjshëm.
Prandaj, thirrja ndaj Edi Ramës është politike dhe e qartë: mos e ngatërro durimin e qytetarëve me heshtjen, as pushtetin me të drejtën për të qeverisur pa fund.
Dorëheqja nuk është domosdoshmërisht shenjë dobësie. Në rrethana të caktuara, ajo mund të jetë një mënyrë për të marrë përgjegjësi, për të ulur tensionet dhe për t’i hapur rrugë një kapitulli të ri politik.
Një kryeministër nuk vlerësohet vetëm nga mënyra se si vjen në pushtet, por edhe nga mënyra se si përballet me krizën dhe si reagon kur një pjesë e konsiderueshme e shoqërisë kërkon ndryshim.
Mos harro: Rinia nuk është armike e pushtetit. Ajo është e ardhmja e vendit.
Shqip